บทความภายใน/วิชาสัมมนา

การวิจัยเรื่องระบบประเมินสมรรถนะอัจฉริยะสำหรับบุคลากรสายสนับสนุนในสถาบันอุดมศึกษาด้านการใช้งานปัญญาประดิษฐ์ มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) เพื่อพัฒนาสมรรถนะการใช้ปัญญาประดิษฐ์สำหรับบุคลากรสายสนับสนุน กลุ่มมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคล 2) เพื่อออกแบบกรอบแนวคิดระบบประเมินสมรรถนะอัจฉริยะสำหรับบุคลากรสายสนับสนุนในสถาบันอุดมศึกษา ด้านการใช้งานปัญญาประดิษฐ์ 3) เพื่อออกแบบและพัฒนาระบบประเมิน 4) เพื่อศึกษาผลการใช้งานระบบ โดยกลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัยคือ บุคลากรสายสนับสนุนมหาวิทยาลัยมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลสุวรรณภูมิ จำนวน 50 คน โดยใช้วิธีการเลือกแบบเจาะจง ผลการวิจัย พบว่า การพัฒนาสมรรถนะการใช้ปัญญาประดิษฐ์สำหรับบุคลากรสายสนับสนุน ประกอบด้วย 4 สมรรถนะหลัก ได้แก่ 1) รู้และเข้าใจ AI 2) ใช้งานและประยุกต์ใช้ AI 3) ประเมินผลและพัฒนา AI และ 4) การวิจัยและสร้างองค์ความรู้ ด้าน AI โดยกำหนด 3 ระดับ คือ 1) ระดับพื้นฐาน 2) ระดับชำนาญการ และ 3) ระดับเชี่ยวชาญ ผลการศึกษาความเหมาะสมของสมรรถนะของกลุ่มหัวหน้างาน จำนวน 7 คน พบว่าความเหมาะสมอยู่ในระดับมาก (𝑥𝑥̅=3.78, SD.=0.79) ส่วนการออกแบบกรอบแนวคิดระบบประเมินสมรรถนะอัจฉริยะตามแนวคิด Input-Process-Output-Feedback ซึ่งข้อมูลนำเข้าประกอบด้วย เกณฑ์สมรรถนะ แผนพัฒนาบุคลากร ฐานข้อมูลหลักสูตร/สื่อ และข้อมูลหลักฐานของบุคลากร กระบวนการหลักประกอบด้วยการประเมินตามสมรรถนะ การวิเคราะห์ช่องว่างสมรรถนะ การจัดแผนการเรียนรู้เฉพาะบุคคล และการประยุกต์ใช้ส่วนประกอบ AI/ML ขณะที่ผลลัพธ์ของระบบประกอบด้วยรายงานผลการประเมิน การระบุช่องว่างสมรรถนะ คำแนะนำการเรียนรู้ และระบบแชตบอท/การแจ้งเตือนเพื่อสนับสนุนการติดตามพัฒนา อีกทั้งมีการออกแบบสถาปัตยกรรมระบบเป็น 8 ชั้นการทำงาน ครอบคลุมผู้ใช้ อุปกรณ์ ส่วนติดต่อผู้ใช้ การจัดการสิทธิ์ API บริการหลัก ฐานข้อมูล/ที่เก็บข้อมูล และโครงสร้างพื้นฐานความปลอดภัย โดยผลการดำเนินงานวิจัยอยู่ระหว่างการประเมินผลเพื่อพัฒนาระบบต่อไป คำสำคัญ : สมรรถนะด้านการใช้งานปัญญาประดิษฐ์, ระบบประเมินสมรรถนะ, ปัญญาประดิษฐ์ในระดับอุดมศึกษา, คำแนะนำการเรียนรู้เฉพาะบุคคล